Adorábase tanto que confundía o amor propio coa incapacidade de amar a outros. Era un xardín pechado, cheo de flores que ninguén podía tocar. Cría que protexerse era suficiente, que florecer só abondaba. Pero sen visitantes, sen mans que acaricien, o xardín converteuse en museo. E el, o seu único espectador, cansou de mirar sempre o mesmo.
Visitas: 0