Vexo unha lúa descoñecida que medra sobre min chea de mans infinitas. Vexo as miñas feridas buscando na noite a calor dunha lareira. Vexo a música da feira que acariña docemente a unha parella afastada. Vexo o son dunhas palabras rodeándome moi preto co sabor redondo dun abrazo. Vexo o latexar da nosa terra que é o primeiro fogar das almas en corentena. Vexo a xente da aldea que dorme moi amodo nun leito de flores vermellas.
Visitas: 0