Para min os mil elos que percorren a cadea da túa sede, para min o estraño e o semellante do teu pensar, para min o terso aroma da esencia da túa pel, para min ese diamante vivo que agochas na túa mirada, para min o cálido verbo da túa envolvente voz, para min os tortuosos camiños do teu eterno viaxar, para min o castelo de naipes que erixes cada noite, para min os teus amargos insomnios nos que o teu durmir é velar.
Visitas: 0