Críase o centro do universo. Todo xiraba arredor del: as conversas, os afectos, as decisións. Ata que alguén deixou de orbitarlle, e descubriu o silencio. Un baleiro que non sabía encher, porque nunca aprendera a mirar máis alá de si mesmo. O ego non sabe estar só. Cando desaparecen os ecos dos eloxios, queda fronte á súa propia voz, esa que leva anos evitando escoitar. E é nese silencio, incómodo pero necesario, onde comeza a verdadeira humildade.
Visitas: 5
Solo digo una cosa. Somos muchos los que nos miramos a nosotros mismos. Y mucha gente conocida. Lo que no entiendo es como la gente no deja su comentario porque es muy sencillo. 🥰