Este espazo nace porque hai una muller que me desordena o mundo. Non o digo con metáforas suaves nin con frases que pretenden quedar ben: falo dunha presenza que me atravesa, que me altera, que me fai sentir vivo dun xeito que non esperaba. Cada vez que se achega, algo en min esperta cunha intensidade que non sei disimular, por moito que o intente. Intensidade física i emocional. Hai persoas que pasan pola vida sen deixar rastro. Ela non. Ela chega e o aire cambia. A súa proximidade ten unha forza que me rompe as defensas, unha enerxía que me empurra a dicir o que nunca dixen, a admitir o que sempre calara. O seu cheiro, a súa maneira de ocupar o espazo, a súa voz que ás veces non precisa falar, o seu corpo que latexa o meu sexo… Todo iso convértese nunha especie de verdade que non podo ignorar. Este libro existe porque non fun quen de gardar isto só para min. Porque cada vez que ela senta ao meu lado, sinto que algo en min se move, se abre, se fortalece, se ilumina e se escurece ao mesmo tempo. Porque hai emocións que non caben no peito e precisan dun lugar moi íntimo onde respirar. Non escribo isto para impresionala nin para buscar nada. Escribo porque necesito poñer en palabras o que me pasa cando ela está preto ou cando ela ocupa as miñas noites. Porque hai unha intensidade que me supera e que, se non a deixo saír, remataría por consumirme. Este espazo é o meu xeito de darlle forma ao que sinto, de recoñecer que hai encontros que cambian o rumbo, aínda que nunca se digan en voz alta. Ela non o sabe. Ou quizais si. Pero este limiar é para ela. Para a muller que sen pretendelo, converteu o meu silencio nunha historia que tiña que ser escrita.
Visitas: 0