Quén tivera a potestade de prendelo tempo agora mesmo! Se a posura eu, executaríana axiña, de camiño. E nese pasadío, mais intensísimo recunchiño de tempo, refolgaríame de ledicia e de pracer. Aíndamáis, calaría a miña alma coas pinguiñas do teu amencer.
Visitas: 0