Lévote da miña man, Galicia, constante compañeira, ás veces en frugal intimidade coa paixón das túas leiras, a máis imaxinando a miña alma nunha preamar de ofrendas. Prendido no perfil da túa letra, decote sondo as miñas feridas lembrando o son da doce gaita galega.
Visitas: 0