Lévote da miña man, Galicia, perenne compañeira, as veces en frugal intimidade coa paixón das túas leiras, ás máis tabulando a miña alma nunha preamar de ofrendas. Xa sexa en parva asonancia, xa sexa prendido no perfil da túa letra, decote arricho a saúde ó son da gaita galega.
Visitas: 0