Os meus lamentos, tollidos de soidade, e os meus dedos feridos soñan con posuír o teu corpo de avea, e non a súa sombra, nun xardín feito todo frenético paraíso. Pero todo se converte nunha performance obscena e sucia que nubra a nosa realidade: dous corpos espidos e afastados polo medo que se desexan desde hai tanto tempo que xa están esgotados por tanta ausencia e soidade. E os calafríos que percorren o meu corpo síntoos como orgasmos emocionais.
Visitas: 0