Unha fría e chuviosa acedume feriu a miña memoria. Lonxana e soa, a muda xanela observa a cegadora aparición da melancolía. Xa non sinto o pracer do teu afable clima mergullado nas miñas mans, nin latexa en min a música apracible que mansamente desata, con ás de ceo e mar, o piñeiral da miña alegría.
Visitas: 0