Ela perdoouno tantas veces que esqueceu como era a vida sen el. Como quen repinta unha parede ata non lembrar a cor orixinal. Cada desculpa era unha nova capa, cada promesa, unha brocha. Ata que un día a pintura comezou a gretarse. E debaixo atopou á muller que deixara de mirar.
Visitas: 0