Cada eloxio era un aplauso interno. Alimentábase deles como un rei sen reino, famento de coroas. Vivía para ser admirado, non amado. E cando chegou o silencio, sentiuse espido, sen títulos, sen trono. O baleiro non aplaude.
Visitas: 0
Cada eloxio era un aplauso interno. Alimentábase deles como un rei sen reino, famento de coroas. Vivía para ser admirado, non amado. E cando chegou o silencio, sentiuse espido, sen títulos, sen trono. O baleiro non aplaude.
Visitas: 0