El mirábaa como se fose unha obra de arte: unha pintura que non entendía, pero que o emocionaba profundamente. Pasaba horas contemplando os seus xestos, as súas palabras, os seus silencios. Pero ela só quería que a visen sen marco, sen interpretación, sen pedestal. Só como muller. E el, atrapado na súa admiración, nunca a tocou de verdade xa que nunca pasara do marco.
Visitas: 0